RODZAJE WEJŚĆ ALARMOWYCH

  |   Artykuły SSWiN   |   No comment

Każda centrala ma pewną liczbę wejść, do których w specjalny sposób są podłączone czujki. Pętle przewodowe prowadzących od masy przez czujkę do wejścia do centrali noszą nazwę linii dozorowych. Sygnały z linii dozorowych są przetwarzane na sygnały elektryczne.

Czujki na liniach dozorowych różnią się między sobą sposobem realizacji wyjścia stanu naruszenia i stanu sabotażu. Najczęściej są stosowane wyjścia przekaźnikowe (relay) stanu naruszenia, czyli wyjścia bezpotencjałowe, gdzie elementem wyjściowym są styki miniaturowego przekaźnika odizolowanego galwanicznie od układów elektronicznych czujki. Stosowane są również wyjścia tranzystorowe OC (open collector), gdzie elementem wyjściowym jest tranzystor małej mocy z wyprowadzonym obwodem kolektora. Emiter tranzystora połączony jest elektrycznie z dodatnim lub ujemnym biegunem zasilania czujki. Tego typu wyjścia są rzadziej spotykane, ale realizują praktycznie tę samą funkcję, co wyjścia przekaźnikowe w czujkach.

Ze względu na sposób działania można wyróżnić dwa typy wyjść NC (normally closed) oraz NO (normally open). Stan wyjścia czujki wywołany alarmem może być stały lub chwilowy. Wszystkie czujki aktywne w razie wystąpienia alarmu zmieniają stan wyjścia na kilka do kilkunastu sekund, po czym wracają do stanu czuwania.

W niektórych rozwiązaniach część analizy detektowanego zdarzenia została przeniesiona do czujki, która została wyposażona w mikroprocesor oraz dwukierunkowe łącze szeregowe transmisji danych. W takim przypadku centrala systemu może w każdej chwili wymusić w dowolnej czujce:
odczyt stanu czujki
włączenie lub wyłączenie czujki w stan testowania
uruchomienie stanu autodiagnostyki
zwiększenie czułości czujki w celach serwisowych – wykrycia przyczyn fałszywego alarmu
odczyt rejestru pamięci czujki.
W chwili obecnej ten typ czujki jest jeszcze rzadko spotykany, podobnie jak czujki adresowalne – dlatego dzisiaj poświęcam im tylko tę wzmiankę.

W standardowych systemach analogowych centrala kontroluje stan linii dozorowej przez pomiar lub porównanie rezystancji, napięcia lub natężenia płynącego prądu. Ze względu na ilość rozróżnialnych stanów linii dozorowej, wejścia centrali dzielą się na:
dwustanowe – kontrolowane jest tylko zwarcie i rozwarcie linii dozorowej,
trójstanowe – kontrolowane jest zwarcie, dozorowanie (czuwanie) i rozwarcie. Wyjaśnienia wymaga pojęcie dozorowania – jest to stan normalny czuwania, kiedy linia dozorowa wykazuje założoną rezystancję (oczywiście z pewną tolerancją) dzięki wmontowanemu szeregowo rezystorowi, ustalającemu prąd linii w stanie dozorowania. Tak zbudowana linia dozorowa nosi nazwę „parametrycznej”, rezystor zwany jest z angielskiego EOL (end off line). Wejścia tego typu pozwalają na rozróżnienie trzech stanów: czuwanie, alarm (rozwarcie) i sabotaż linii (zwarcie)
czterostanowe – kontrolowane jest zwarcie, stan alarmu, dozorowanie (czuwanie) i rozwarcie. W tym przypadku w normalnym stanie czuwania linia dozorowa wykazuje rezystancję RS, natomiast w stanie alarmowania rezystancję RA, przy czym oczywiście obie wartości znacznie się różnią (zwykle RA jest dwu- … trzykrotnie większa od RS). Tak zbudowana linia dozorowa nosi nazwę „dwuparametrycznej”. Wejścia tego typu umożliwiają odróżnienie alarmu spowodowanego zadziałaniem czujki od alarmu spowodowanego uszkodzeniem lub sabotażem linii dozorowej (zwarcie lub rozwarcie).

Rozróżniamy różnego rodzaju typy wejść, zależnie od sposobu reakcji centrali na wykryte kryterium alarmu w linii dozorowej:
wejścia włamaniowe – do dołączania wyjść alarmowych czujek alarmowych
wejścia napadowe – do podłączania przycisków napadowych
wejścia pożarowe – do podłączania czujek pożarowych
wejścia sterujące – do podłączenia manipulatorów, pilotów radiowych lub na podczerwień, czytników kart magnetycznych i zamków szyfrowych.

Centrala musi precyzyjnie określić moment wystąpienia sygnału alarmu. Istnieje kilka metod rozróżniania sygnału zakłócenia od sygnału alarmu. Są to:
pomiar amplitudy prądu lub napięcia w linii
pomiar czasu trwania sygnału alarmu
krotność sygnału alarmu w określonym przedziale czasu
pomiar czasu między kolejnymi sygnałami alarmu
jednoczesne wystąpienie sygnału alarmu na co najmniej dwóch liniach dozorowych.

Jeżeli nie wiesz, jakie typy wejść alarmowych musisz wykorzystać w swoim SSWN – przeczytaj następne rozdziały, bądź skontaktuj się z naszymi konsultantami.

No Comments

Post A Comment