RADIOLINIA W STEROWANIU CENTRALĄ SSWN

  |   Artykuły SSWiN   |   No comment

Jak wynika z poprzedniego rozdziału, poważnym problemem w centralach alarmowych jest uzbrajanie i rozbrajanie systemu, co wymaga stworzenia linii opóźnionych w strefie, gdzie umieszczony jest manipulator. Dzięki temu opóźnieniu użytkownik może wyłączyć system bez spowodowania alarmu, ale … również złodziej może szybko coś ukraść, a alarm zostanie wygenerowany dopiero po jego ucieczce z „fantami”. Tym bardziej, że złodzieje działają szybko, a użytkownicy – szczególnie starsi – powoli, co powoduje konieczność ustawiania długich czasów na wejście, rzędu 20 … 30 a nawet więcej, sekund. Dodatkowo problem wyłączania systemu utrudnia, a czasem wręcz uniemożliwia, skonstruowanie zewnętrznego systemu ochronnego.

Najprostszym rozwiązaniem, jak się wydawało, jest wyniesienie manipulatora na zewnątrz obiektu i zabezpieczenie go metalowa obudową z zamkiem otwieranym specjalnym kluczykiem. Pojawiły się jednak problemy:
manipulatory nie są odporne na wilgoć i niskie temperatury, które powodowały ich uszkodzenia
wyniesienie manipulatora na zewnątrz powoduje, że nie jest on chroniony i w konsekwencji spada skuteczność ochronna całego systemu
manipulatory stały się obiektem ataków wandali, a jak wiadomo zniszczenie czy uszkodzenie manipulatora powoduje awarię systemu.

Konieczne zatem stało się dalsze korzystanie ze stref opóźnionych. Ponieważ jednocześnie stwierdzono, że wskazane jest, aby manipulator był usytuowany stosunkowo daleko od drzwi wejściowych – zaszła konieczność programowania jako opóźnionych kilku linii dozorowych z czujkami kontrolującymi przejście od drzwi wejściowych do manipulatora.

Kolejnym krokiem było wprowadzenie tzw. strefy dojścia, czyli linii warunkowo opóźnionych. Takie linie dozorowe działają w trybie natychmiastowym od momentu uzbrojenia systemu. Dopiero naruszenie jednej strefy opóźnionej powoduje, ze linie warunkowo opóźnione są automatycznie przełączane na tryb pracy opóźnionej i tylko na czas równy czasowi na wejście. Przykładowo:
na strefie opóźnionej zainstalowano magnetyczną czujkę otwarcia drzwi wejściowych
przejście do manipulatora prowadzi przez wiatrołap do hollu na parterze, gdzie zamontowano najbliższy wejścia manipulator
czujki w wiatrołapie, hollu parteru oraz jedna w salonie (może zobaczyć osobę idącą do manipulatora przy otwartych drzwiach z hollu do salonu) zostały zainstalowane na liniach warunkowo opóźnionych
w takiej konfiguracji ruch wykryty w salonie, hollu i wiatrołapie spowoduje natychmiastowy alarm, chyba, że wcześniej zostaną otwarte drzwi wejściowe, które uaktywnią linię czujki magnetycznej na tych drzwiach. W tym przypadku wszystkie trzy linie warunkowo opóźnione przejdą w tryb opóźnienia i możliwe stanie się wyłączenie systemu bez spowodowania alarmu.

Jak widać rozwiązanie jest mocno niedoskonałe, gdyż złodziej może włamać się również przez drzwi wejściowe i … skorzystać z czasu na wejście.
Innym rozwiązaniem, pozornie pozbawionym wad, a szczególnie wady istnienia czasu opóźnienia na wejście, jest zastosowanie radiolinii sterującej systemem na odległość. Problem polega na tym, że de facto jest to poważny krok wstecz – rozbrojenie systemu polega na zwarciu (lub rozwarciu) konkretnego zacisku centrali do masy. Czyli jest to rozwiązanie rodem z przełomu lat 70- i 80-tych ubiegłego wieku. Dodatkową wadą jest możliwość zgubienia lub utraty (kradzieży) pilota, co definitywnie stawia skuteczność systemu pod znakiem zapytania.

Dopiero połączenie przedstawionych powyżej dwóch rozwiązań dało w efekcie konstrukcję możliwa do zaakceptowania. Wszystkie czujki są podłączone do linii natychmiastowych, oprócz czujek strefy dojścia do manipulatora, drzwi wejściowych i czujek zewnętrznych, które są podłączone do linii warunkowo opóźnionych. Na linii opóźnionej nie ma żadnej czujki – jest tam natomiast przekaźnik sterowany radiolinią symulujący wejście. Jakiekolwiek naruszenie stref ochrony obiektu powoduje natychmiastowy alarm. Aby wejść do budynku w celu rozbrojenia systemu trzeba najpierw nacisnąć przycisk na pilocie radiolinii, aby zasymulować naruszenie strefy opóźnionej wejścia, co powoduje przełączenie linii warunkowo – opóźnionych na tryb pracy opóźnionej i otwiera drogę dojścia do manipulatora. W tym rozwiązaniu czas opóźnienia na wejście może być długi, nawet rzędu kilku minut (i tak włączenie opóźnienia jest możliwe tylko pilotem pozostającym w gestii użytkownika), co pozwala przykładowo na: otwarcie bramy w ogrodzeniu, otwarcie bramy garażowej, wjazd z ulicy do garażu przez chronione strefy zewnętrzne i wewnętrzne, wyjście z samochodu i przejście do manipulatora w hollu w celu rozbrojenia systemu z manipulatora tam się znajdującego.

Bardzo polecamy to rozwiązanie, szczególnie, że możliwe jest zastosowanie pilota np. 4‑kanałowego, który może pełnić funkcje sterownika uniwersalnego, realizując przykładowo następujące funkcje:
kanał 1 – załączenie opóźnienia w systemie SSWN przez symulację naruszenia strefy wejścia
kanał 2 – włączenie alarmu napadowego w systemie SSWN lub np. włączenie oświetlenia terenu posesji
kanał 3 – sterowanie bramą wjazdową (w trybie: otwórz ® stop ® zamknij ® stop)
kanał 4 – sterowanie bramą garażową (w trybie: otwórz ® stop ® zamknij ® stop)
Wykonanie takiego sterowania wymaga znajomości podstaw automatyki i zastosowania kilku drobnych wykonawczych urządzeń pomocniczych.

Jeśli dokładnie chcesz poznać sposób zastosowania radiolinii do sterowania SSWN – skontaktuj się z naszymi konsultantami!

No Comments

Post A Comment