LINIA DOZOROWA TRÓJSTANOWA – EOL TYPU NC

  |   Artykuły SSWiN   |   No comment

Linia dozorowa zawsze musi być dostosowana do rodzaju wejść, jakie posiada centrala alarmowa. Tym razem mamy do czynienia z wejściami rozpoznającym trzy stany:
stan dozoru, gdy rezystancja linii dozorowej, połączonej drugą stroną z masą, wynosi RS z założoną tolerancją T (zwykle ±10%, a w przypadku central o bardzo wysokiej skuteczności ochronnej ±5%, a nawet ±1%).
stan alarmu włamaniowego, gdy rezystancja linii dozorowej wzrośnie ponad wartość RS ±T%; stan ten określany jest jako rozwarcie linii dozorowej.
stan alarmu sabotażowego, gdy rezystancja linii dozorowej spadnie poniżej wartości RS ±T%; stan ten określany jest jako zwarcie linii dozorowej.

Stosuje się czujki o parametrach elektrycznych identycznych jak w przypadku linii NC, czyli czujkę typu NC ze stykami przekaźnika zwartymi po podaniu zasilania i wyprowadzonymi stykami mikrowyłącznika kontrolującego otwarcie obudowy i zerwaniu czujki ze ściany. Do połączenia czujki z centralą potrzeba 6 żył w przewodzie. Sposób wykonania linii dozorowej przedstawia poniższy rysunek:

Jak widać, każda czujka ma następujący schemat połączeń z centralą:
na 2 żyłach jest podłączone zasilanie czujki (+12VDC oraz –12VDC), przy czym zasilanie innych czujek jest podłączone równolegle do zacisków w centrali.
na 2 żyłach jest podłączona linia dozorowa (w centrali zaciski Common i Linia X). Z założenia i w celu łatwej identyfikacji, każda czujka jest podłączona do innej linii dozorowej. W każdej linii dozorowej wmontowany jest szeregowo rezystor – EOL, a jego wartość jest dokładnie równa wymaganej przez centralę rezystancji linii dozorowej R1 = RS. Przy takim podłączeniu zacisków czujki do centrali mamy trzy możliwe stany:

Stan nr
Rezystancja linii dozorowej
Identyfikacja stanu linii dozorowej
1
0,0 ≤ RX < RS – T Alarm sabotażowy 2 RX = RS ± T Dozór 3 RS + T < RX Alarm włamaniowy na 2 żyłach są podłączone zaciski sabotażowe czujki do innej linii dozorowej centrali. Linia ta, oczywiście, jest wyposażona w szeregowo połączony rezystor EOL o wartości RS. W przypadku kilku czujek stosuje się tu połączenie szeregowe, ale na całej tak skonstruowanej linii dozorowej EOL występuje tylko raz. Połączenie kilku czujek na jednej linii dozorowej EOL Czasem jednak zachodzi konieczność podłączenia dwóch lub więcej czujek do jednej linii dozorowej. Wymagane jest postępowanie analogiczne jak w przypadku linii sabotażowej, co obrazuje rysunek poniżej: W tym przypadku zasilanie czujek łączymy równolegle, a linie dozorowe szeregowo wyposażając każdą z nich w jeden rezystor EOL o wartości RS. Otwarcie przekaźnika w którejkolwiek czujce na linii dozorowej powoduje wzrost rezystancji do nieskończoności i staje się kryterium wyzwolenia alarmu włamaniowego. Natomiast zwarcie linii dozorowej do masy generuje alarm sabotażowy. W taki sposób możemy do jednej linii połączyć kilka lub kilkanaście czujek, ale wtedy identyfikacja konkretnej czujki (np. w przypadku wystąpienia fałszywego alarmu) staje się po prostu niemożliwa. Przy długich liniach należy uwzględnić rezystancję przewodów i złączek, aby rzeczywisty łączny opór RX linii mieścił się w tolerancji dla wartości wymaganej RS. RS – T ≤ RX ≥ RS + T Dublowanie linii dozorowej typu EOL Ponieważ podłączenie dwóch czujek na jednej linii dozorowej znacznie ogranicza koszty, ale uniemożliwia identyfikację czujki – stworzono rozwiązanie mające wymienioną zaletę, ale pozbawione wady: zdublowane linie dozorowe. W tej konstrukcji czujki łączymy z centralą podobnie jak w standardowym połączeniu EOL, ale do jednego zacisku linii dozorowej na centrali połączone są równolegle jakby dwie linie dozorowe z rezystorami odpowiednio R1 oraz R2, przy czym wartości tych rezystorów nie mogą być równe. W przypadku dozoru rezystancja linii wynosi RS (sposób obliczenie podano poniżej), w przypadku naruszenia czujki A rezystancja linii wynosi R2, zaś w przypadku naruszenia czujki B rezystancja linii wynosi R1. W ten sposób identyfikowalne są obie składowe linie dozorowe, zwykle opisywane jako „n” oraz „n+8” (przykładowo: 01/09; 02/10; 05/13; 08/16). W takiej sytuacji centrala musi rozpoznawać aż pięć stanów – rezystancji między zaciskiem linii a masą (zakładamy, że R1 < R2): Stan nr Rezystancja linii dozorowej Identyfikacja stanu linii dozorowej 1 0,0 ≤ RX < RS – T Alarm niesprawności (sabotażowy) 2 RX = RS ± T Dozór 3 RS + T < RX ≤ R1 + T Alarm włamaniowy z linii nr 09 4 R1 + T < RX ≤ R2 + T Alarm włamaniowy z linii nr 01 5 R2 + T < RX Alarm włamaniowy z linii nr 01 Alarm włamaniowy z linii nr 09 Wartość RS wyliczamy ze wzoru określającego opór sumaryczny oporników połączonych równolegle: RS–1 = ∑ Rn–1 a w naszym przypadku: RS = ( R1–1 + R2–1 )–1 Przykładowo: dla R1 = 2 200 W oraz R2 = 4 700 W wartość RS ≈ 1 498,8 W . Przy założonej tolerancji T = 5% i po zaokrągleniu wartość RS = 1 500 ± 75 W .Jeżeli nie wiesz, jakie typy linii dozorowych musisz wykorzystać w swoim SSWN – przeczytaj następny rozdział bądź skontaktuj się z naszymi konsultantami.

No Comments

Post A Comment