CZUJKI TŁUCZENIA SZKŁA

  |   Artykuły SSWiN   |   No comment

Czujki tłuczenia szkła (GBD – Glass Brake Detectors) należą do systemu obwodowej ochrony wewnętrznej. Rozróżniamy dwa rodzaje tych czujek: pasywne i aktywne. Czujki pasywne, reagujące na drgania mechaniczne szyby występujące podczas silnego uderzenia w szybę, dzielimy na dwa rodzaje:
wykrywające tylko pęknięcia – są to klasyczne czujki inercyjne, reagujące na sygnały o wysokich częstotliwościach, powyżej 100 kHz
wykrywające uderzenie podczas tłuczenia – są to mikrofonowe detektory reagujące na sygnały w paśmie akustycznym od 6 kHz do 30 kHz.

Natomiast czujki aktywne reagują na charakterystyczny hałas powstały przy tłuczeniu szkła.

Inny stosowany podział zakłada, że czujki tłuczenia szkła mogą być lokalne (przyklejane) lub przestrzenne. Lokalne to czujki stłuczeniowe wibracyjne, które przykleja się na chronionej szybie, reagują na tłuczenie bądź nacinanie szkła, ale raczej przeznaczone do jednorazowego użytku i mogą powodować fałszywe alarmy przy drganiach szyby spowodowanych ruchem ciężkich pojazdów, wyładowaniami atmosferycznymi, a nawet silnym wiatrem. Dodatkowo stwarzają kłopoty z myciem i czyszczeniem szyb. Obecnie rzadko spotykane.

Współcześnie stosuje się szeroko czujki przestrzenne działające podobnie jak mikrofony, z tym, że rozróżniają z wielu te dźwięki, które powstają przy tłuczeniu szyb. Te czujki najnowszej generacji montuje się w odległości 5 ÷ 15 m od chronionych szyb (wg instrukcji producenta). Często są oferowane także jako czujki zespolone z czujkami PIR. Większość czujek tłuczenia szkła jest wykonywana jako mikrofonowe. W wyniku zastosowania wielostopniowych wzmacniaczy selektywnych oraz obróbki mikroprocesorowej, detektory te są szczególnie czułe na brzęk tłuczonego szkła, nie reagują natomiast na inne hałasy zewnętrzne. Najczęściej wykonane są jako podwójne: reagują na sygnały o wysokich częstotliwościach (pękanie szkła – częstotliwość powyżej 100 Hz) oraz na sygnały w paśmie akustycznym (uderzenia podczas tłuczenia). Nie powinny natomiast reagować na przykład na dźwięki związane z trzaskaniem drzwiami, upadkiem metalowego przedmiotu czy dzwonieniem kluczy itp. Ponadto czujki te są odporne na wstrząsy sejsmiczne, które były dawniej głównym źródłem fałszywych alarmów w przypadku czujek stłuczeniowych wibracyjnych.

Jeżeli współczesna czujka najpierw wykryje dźwięk niskiej częstotliwości (uderzenie w szybę), a po nim dźwięk wysokiej częstotliwości (rozsypywanie się stłuczonego szkła), to zostanie wygenerowany sygnał alarmu. Czujki zbicia szyby należy montować niedaleko od okien (około 5 ÷ 8 m). Nie powinny być instalowane w pobliżu klimatyzatorów, źródeł dźwięku (np. telefon starego typu, dzwonek elektryczny, głośniki itd.). Pamiętać trzeba, że materiały pochłaniające dźwięk (zasłony, draperie, miękkie obicia mebli, płytki akustyczne itp.) zmniejszają skuteczny zasięg czujki.

Jeżeli nadal nie wiesz, po co stosuje się czujki tłuczenia szkła – skontaktuj się z naszymi konsultantami.

No Comments

Post A Comment