CZUJKI INERCYJNE

  |   Artykuły SSWiN   |   No comment

Czujki inercyjne (ang.: inertia sensors) to swoista odmiana czujek wibracyjnych, reagujących na drgania chronionego elementu. Wszelkie działania mające na celu włamanie: forsowanie zamków, drzwi, okien, krat, ścian itp. powoduje powstanie drgań wysokiej częstotliwości. Drgania te rozchodzą się falowo, powodując przemieszczanie się materiału, do którego przymocowany jest czujnik inercyjny. Jeśli przyspieszenie drgającego materiału osiągnie wartość przyśpieszenia ziemskiego 9,81 m/s2, to detektor wyśle sygnał alarmowy do centrali SSWN.

Wynika z tego, że jedynie drgania w określonym zakresie częstotliwości (10 Hz ÷ 5 000 Hz) i przyspieszeniu równym przyspieszeniu ziemskiemu, będą identyfikowane przez czujkę inercyjną, jako kryterium alarmu. Zatem jest to czujka ochrony obwodowej wczesnego ostrzegania i umożliwia wykrycie intruza, zanim ten dokona nieodwracalnych zmian w systemie i chronionym obiekcie.

Czujki inercyjne mogą być mocowane do dowolnego podłoża. Najczęściej stosuje się klejenie albo „umocowanie” z wykorzystaniem zamontowanego magnesu stałego. Im większa jest gęstość materiału podłoża, tym większa jest jego zdolność do przenoszenia drgań wysokiej częstotliwości. Przy zabezpieczaniu podłoża wykonanego z materiału o małej gęstości, należy pamiętać o rozmieszczaniu czujek blisko siebie, bądź zwiększyć ich czułość przez zastosowanie wspólnej obudowy metalowej dla kilku czujek.

Wszelkie drgania pochodzące od naturalnych zjawisk (deszcz, wiatr, przejeżdżający samochód, przelatujący samolot, czy też sygnał dźwiękowy przejeżdżającej karetki) mają częstotliwość zbyt niską lub zbyt wysoką i, choć wykryte przez detektor inercyjny, nie spełniają warunków kryterium alarmu.

Jeżeli chcesz zastosować w swoim SSWN czujkę inercyjną, ale nie wiesz jak – skontaktuj się z naszymi konsultantami.

No Comments

Post A Comment