CENTRALA SSWN

  |   Artykuły SSWiN   |   No comment

Centrala alarmowa jest mózgiem systemu– tutaj trafiają wszystkie informacje zbierane przez czujki i następnie tutaj są one przetwarzane, a na ich podstawie podejmowane są odpowiednie decyzje dotyczące dalszych działań. O tym, jakie to będą działania, decyduje odpowiednio dobrany program.

Centrala alarmowa jest urządzeniem przeznaczonym do sterowania pracą systemu sprawującego dozór nad bezpieczeństwem chronionego obiektu. Nadzór ten często nie ogranicza się tylko do ochrony antywłamaniowej i ewentualnej sygnalizacji napadu, lecz może dotyczyć również kontroli prawidłowego funkcjonowania obiektu. W trybie uzbrojenia (dozoru) centrala otrzymuje informacje z poszczególnych czujek o przekroczeniu zaprogramowanych parametrów i podejmuje decyzję o tym, czy sygnalizować alarm. Zważywszy, iż do centrali mogą być podłączone różne czujki, zatem rodzaj i sposób alarmowania może być różny i zależy od algorytmów zaprogramowanych przez instalatora. Centrala powinna inaczej reagować na sygnał z czujki ruchu czy otwarcia okna, inaczej na sygnał z czujki pożarowej czy czujki gazu, a inaczej na sygnał z czujki kontrolującej poziom wody.

Ważne jest, że centrala w sposób ciągły (24h) kontroluje stan instalacji alarmowej; naruszenie lub próba eliminacji któregoś z elementów systemu alarmowego wywołuje alarm sabotażowy, niezależnie od tego czy centrala jest uzbrojona, czy rozbrojona. Ze względu na swoje znaczenie, właśnie centrala alarmowa musi być jak najlepiej strzeżona i praktycznie niedostępna dla potencjalnego włamywacza. Jeśli zdołałby on w szybkim czasie odnaleźć i unieszkodliwić centralę, to nawet najlepszy system alarmowy okaże się całkowicie nieskuteczny.

Centrala SSWN musi mieć, co najmniej, trzy stany pracy:
a) rozbrojenia (disarm) – jest to stan, w którym centrala jest rozbrojona, ale ma załączone czuwanie spoczynkowe (stand-by), czyli zgłasza stałą gotowość do przyjęcia sygnałów alarmowych z linii 24-godzinnych, linii sabotażowych i z układu zasilania.

b) uzbrojenia (arm) – jest to stan, w którym centrala jest uzbrojona w tryb dozoru obiektu i zgłasza gotowość do przyjęcia sygnałów alarmowych z wszystkich aktywnych linii dozorowych, ale jednocześnie zgłasza stałą gotowość do przyjęcia sygnałów alarmowych z linii 24-godzinnych, linii sabotażowych i z układu zasilania – podobnie jak w stanie rozbrojenia.

c) alarm – jest to stan, w którym centrala uruchamia odpowiednie urządzenia wyjściowe w celu ogłoszenia stanu alarmu po przyjęciu sygnału alarmowego z linii dozorowych, sabotażowych lub zasilania. Wskazane jest, aby alarmy różnych typów (włamaniowy, napadowy, sabotażowy itd.) były sygnalizowane w sposób umożliwiający ich szybką identyfikację. W ramach stanu alarmu przewiduje się też transmisję sygnału alarmowego bądź ostrzeżenia o awarii systemu do oddalonego centrum nadzoru (monitoring sygnałów alarmowych).

Oczywiście stan uzbrojenia jest podstawowym stanem, do którego centrala alarmowa została zaprojektowana. W tym trybie pracy podłączone do centrali czujki kontrolują chroniony obiekt, a naruszenie chronionych stref jest odpowiednio sygnalizowane przez centralę wszelkimi dostępnymi, a zaprogramowanymi przez instalatora – środkami.

Centrala umożliwia grupowanie czujek podłączonych do poszczególnych wejść w tak zwane strefy. Sygnał naruszenia którejś z czujek takiej grupy, może spowodować alarm. Centrala z reguły daje użytkownikowi swobodną możliwość określania, które ze stref moją w danej chwili być nadzorowane (uzbrojone). Dzięki temu istnieje możliwość załączenia nadzoru tylko jednej strefy, kilku lub wszystkich stref występujących w konkretnym systemie. Czuwanie każdej ze stref może być wyłączane indywidualnie lub jednocześnie.

W przypadku większych central alarmowych mamy do czynienia z partycjami. Są to grupy stref tworzących niezależny system alarmowy. Często na bazie jednej centrali alarmowej można stworzyć kilka takich podsystemów (partycji).

Strukturę wewnętrzną centrali alarmowej można podzielić na bloki funkcjonalne, pozwalające na wykonanie zaprogramowanych funkcji i dopasowanie do wymagań konkretnego użytkownika.

a) Moduł sterowania jest podstawowym blokiem funkcjonalnym każdej centrali alarmowej. Pośredniczy on w dwukierunkowej wymianie informacji między systemem alarmowym, a jego użytkownikiem. Komunikacja do użytkownika polega na przekazaniu mu informacji za pomocą sygnalizacji akustycznej i optycznej. Sygnalizacja akustyczna jest wykonana na wewnętrznym piezoelektrycznym przetworniku akustycznym, który zazwyczaj generuje sygnały:
potwierdzenie naciśnięcia klawiszy
odliczanie opóźnienia na wejście
odliczanie opóźnienia na wyjście
odliczanie opóźnienia włączenia alarmu.
Centrale alarmowe posiadają pamięć zdarzeń, która jest realizowana z zastosowaniem pamięci RAM z oddzielnym podtrzymaniem bateryjnym lub pamięci EEPROM, dzięki czemu jest ona nieulotna i zapisywane są w niej wszystkie informacje o wszelkich zdarzeniach i przyporządkowane im data i czas wystąpienia zdarzenia, np.:
kryteria alarmu na aktywnych liniach dozorowych
włączanie i wyłączanie stref dozorowych wraz z identyfikatorami kodowymi użytkowników
zaniki sieci zasilającej itp.
b) Blok obsługi wejść i wyjść – centrala obsługuje pewną liczbę dowolnie programowanych wejść oraz posiada pewną liczbę programowalnych wyjść o dowolnym przeznaczeniu. Najczęściej spotykanymi parametrami programowalnymi są:
typ wejścia (NO, NC lub parametryczne)
rodzaj wejścia (włamaniowe, pożarowe, sabotażowe, instalacyjne, 24-godzinne)
czas reakcji na uaktywnienie wejścia (natychmiastowe lub opóźnione z programowanym czasem opóźnienia)
minimalny czas trwania kryterium alarmu, po którym następuje reakcja centrali
sposób reakcji na dostatecznie długie, ciągłe kryterium alarmu
przydział wejść do stref dozorowych
czas trwania alarmu i opóźnienie włączenia alarmu.
Sposób reakcji modułu wejściowego lub centrali na wykryte kryterium alarmu w linii dozorowej zależy od zaprogramowanego typu wejścia:
wejścia włamaniowe – do dołączania wyjść alarmowych czujek alarmowych
wejścia napadowe – do podłączania przycisków alarmowych
wejścia sterujące – do podłączenia szyfratorów, pilotów radiowych lub na podczerwień
wejścia pożarowe – do podłączania czujek pożarowych.
Moduł wejściowy centrali musi określić moment wystąpienia sygnału alarmu. Jest wiele metod rozróżniania sygnału zakłócenia od sygnału alarmu:
pomiar amplitudy prądu lub napięcia w linii
pomiar czasu trwania sygnału alarmu
krotność sygnału alarmu w określonym przedziale czasu
pomiar interwałów czasu między kolejnymi sygnałami alarmu
jednoczesne wystąpienie sygnału alarmu na co najmniej dwóch liniach dozorowych.
c) Blok funkcji nadzoru i sterowania innymi urządzeniami systemu obejmuje:
sygnalizowanie alarmów włamaniowych, napadowych, pożarowych, technicznych i pomocniczych
monitorowanie – przesyłanie na bieżąco szczegółowych informacji o wybranych zdarzeniach w chronionym obiekcie do stacji monitorujących
powiadamianie telefoniczne o alarmie – najczęściej komunikatem słownym
odbieranie telefonów (funkcja zabezpieczona hasłem), które umożliwia:
informowanie użytkownika o stanie systemu
sterowanie przez telefon niektórymi funkcjami centrali, zaprogramowanymi przez instalatora
bieżący wydruk informacji o wszystkich lub wybranych zdarzeniach w systemie alarmowym na zewnętrznej drukarce
kontrola dostępu do pomieszczeń z drzwiami wyposażonymi w rygle elektromagnetyczne
symulacja obecności użytkowników lub różne inne czynności uruchamiane za pomocą rozbudowanego terminarza
kontrola poprawności działania poszczególnych elementów systemu alarmowego (zasilacze, akumulatory, okablowanie).
d) Blok wewnętrznych funkcji użytkowych centrali:
definiowane przez instalatora opisy wejść i stref ułatwiające określenie źródła alarmu
zegar i data systemowe służące do kontroli poprawności działania funkcji centrali zależnych od czasu rzeczywistego
możliwość wyświetlania na manipulatorach stanu wybranych lub wszystkich stref
możliwość przeglądania pamięci zdarzeń (np.: alarmów, zaników zasilania, awarii, uzbrojeń i rozbrojeń) z tekstowym opisem zdarzenia (w tym: miejsce, nazwa użytkownika, czas wystąpienia zdarzenia i czas ustąpienia zdarzenia (np. koniec alarmu, powrót zasilania itd.)
sterowanie poszczególnymi częściami systemu z niezależnych klawiatur
sterowanie pojedynczymi wyjściami typu: przełącznik monostabilny, przełącznik bistabilny, przekaźnik telefoniczny itd.
sprawowanie nadzoru nad systemem za pomocą komputera (zwykle przez złącze szeregowe i specjalizowany interfejs) z zainstalowanym odpowiednim specjalnym oprogramowaniem
stworzenie menu umożliwiającego dostęp do szeregu funkcji użytkownika – wyboru dokonuje się akceptując odpowiednią pozycję z listy wyświetlonej na ekranie manipulatora LCD
zaprogramowanie skrótów klawiszowych ułatwiających szybkie wywoływanie często wykorzystywanych funkcji.
e) Blok funkcji zasilania centrali:
Zasilanie centrali powinno odbywać się z dwóch niezależnych od siebie źródeł, tj. podstawowego (sieć energetyczna) i źródła rezerwowego – bezobsługowych szczelnych akumulatorów. Każde z tych źródeł powinno gwarantować poprawną pracę centrali we wszystkich fazach jej działania, przy czym akumulator rozładowany powinien być niezwłocznie doładowany. Przełączanie źródeł zasilania systemu odbywa się automatycznie i nie powoduje zakłóceń. Szczególnie należy pamiętać, że nie można wykorzystywać źródeł zasilania systemu alarmowego do równoczesnego zasilania innych urządzeń elektrycznych.

Centrala alarmowa jest tylko jednym z elementów systemu alarmowego, działa w otoczeniu wielu urządzeń i sprawność każdego z nich decyduje o sprawności całego systemu. Dlatego też, wskazane jest regularne testowanie działania całego systemu i każdego z jego elementów przez instalatora, który system założył.

Jeżeli masz wątpliwości dotyczące roli centrali w SSWN – skontaktuj się z naszymi konsultantami.

No Comments

Post A Comment