Podstawowe elementy SSWN
System Sygnalizacji Włamania i Napadu składa się z szeregu urządzeń elektronicznych połączonych ze sobą przewodowo lub częściowo bezprzewodowo np. torem komunikacji radiowej. Najprostszy jest zbudowany z centrali, manipulatora, sygnalizatorów i czujek, przy czym trzy pierwsze elementy stanowią tzw. infrastrukturę systemu. Poniżej opisujemy działanie poszczególnych elementów SSWN, co ułatwi decyzję w zakresie konfiguracji i dostosowania jej do specyfiki wymagań przyszłego użytkownika.
Infrastruktura SSWN to zespół urządzeń wykonujących wszelkie działania, do których system skonstruowano. Pojęcie to obejmuje:
a) Centrala SSWN – element podstawowy, zwykle mikroprocesorowy, stanowiący mózg systemu. Zadaniem centrali alarmowej jest zbieranie i analiza wszystkich sygnałów z czujek, opracowanie i archiwizacja tych sygnałów, przekazywanie sygnałów o alarmie do sygnalizatorów i zespołów monitorowania alarmów, sterowanie urządzeniami zewnętrznymi. Realizacja zadań jest uzależniona od zastosowanego i odpowiednio skonfigurowanego oprogramowania. Centrala może również spełniać złożone funkcje, takie jak: autodiagnostyka, kontrola dostępu, sterowanie innymi urządzeniami np. w funkcji czasu itp. Do centrali podłączone są: manipulatory, moduły rozszerzeń i moduły wykonawcze oraz sygnalizatory i zespoły monitoringu.
b) Manipulatory, zwane też klawiaturami lub szyfratorami, to urządzenia do komunikacji między człowiekiem a centralą SSWN i służące głównie do zarządzania systemem. Za pomocą manipulatora można uzbrajać i rozbrajać system, sprawdzać jego stan (awarie, przegląd zdarzeń), sterować niektórymi funkcjami, a nawet programować centralę.
c) Sygnalizatory, zwykle optyczno – akustyczne, przekazujące otoczeniu informację o alarmie wygenerowaną w centrali SSWN. Ze względu na miejsce montażu rozróżniamy sygnalizatory zewnętrzne i wewnętrzne. Zaopatrzone są w sygnał dźwiękowy o dużej głośności (przetwornik piezoelektryczny lub głośnik o natężeniu dźwięku ok. 120dB) i, zazwyczaj, w sygnał optyczny (żarówka, lampa wyładowcza - błyskowa). Często stosuje się też sygnalizatory z własnym zasilaniem awaryjnym – akumulatorem. Takie rozwiązanie pozwala na ciągłą kontrolę połączenia z centralą alarmową i przy sabotażu (odcięciu przewodu, zerwaniu ze ściany) sygnalizator automatycznie sygnalizuje stan alarmu pobierając prąd z własnego, wewnętrznego akumulatora.
d) Zespół monitoringu, czyli kontroli stanu systemu z funkcją powiadamiania o alarmach, to niezwykle ważny element SSWN, który pozwala na przekazanie informacji o wystąpieniu alarmu do właściwych osób i instytucji. Dzięki temu odpowiednie służby mogą podjąć szybką interwencję w ochronie mienia, a czasem również zdrowia i życia (np. w razie napadu, pożaru, pojawienia się czadu itd.).
Oprócz infrastruktury, każdy SSWN wyposażony jest w szereg urządzeń mających za zadanie wykrycie zjawisk stanowiących kryterium alarmu i noszących miano czujek:
- czujki magnetyczne otwarcia okien i drzwi
- czujki ruchu: PIR, mikrofalowe, ultradźwiękowe, oraz czujki dualne ruchu
- czujki zbicia szkła
- czujki wibracyjne, inercyjne
- inne czujki i przyciski napadowe
- czujki pożarowe i przekroczenia stężenia gazów.
Całość systemu wymaga stałego zaopatrzenia w energię elektryczną, o której dostawę dba zespół zasilacza, zazwyczaj zlokalizowany w tej samej obudowie, co centrala systemu. Oprócz zasilania sieciowego 230VAC, każdy SSWN musi mieć także źródło zasilania awaryjnego – są nim bezobsługowe akumulatory zazwyczaj mieszczące się także w obudowie centrali alarmowej. W bardziej rozbudowanych systemach stosuje się dodatkowe zasilacze buforowe, które uzupełniają zapotrzebowanie na moc wszystkich elementów systemu.
Jeżeli nie rozumiesz pojęć zawartych w tej części artykułu i nie wiesz, co powinien „umieć” Twój SSWN – przeczytaj następne rozdziały lub skontaktuj się z naszymi konsultantami.
powrót
